Τακ τακ εσύ, τακ τακ εγώ

Διαβάζω στο εξαιρετικό κείμενο του Don Tapscott στον Guardian: «Κοινό σημείο των εξεγέρσεων στην Τυνησία, την Αίγυπτο και σε άλλα μέρη στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική είναι τα σπαραχτικά υψηλά ποσοστά ανεργίας των νέων. Στην ευρύτερη περιοχή το 24% των νέων δεν μπορούν να βρουν δουλειά. Η ανεργία των νέων είναι εξίσου δεινή σε άλλα μέρη του κόσμου. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, οι νέοι ηλικίας 16 έως 24 αντιπροσωπεύουν περίπου το 40% του συνόλου των ανέργων, πράγμα που σημαίνει σχεδόν ένα εκατομμύριο νεαροί ενήλικες άνεργοι. Στην Ισπανία, πάνω από το 40% των νέων είναι άνεργοι. Στη Γαλλία το ποσοστό είναι πάνω από 20%, ενώ στις ΗΠΑ είναι 21%. Στη μία χώρα, μετά την άλλη, πολλοί νέοι εγκαταλείπουν την προσπάθεια για εύρεση εργασίας. Πρόσφατη έρευνα στη Βρετανία έδειξε ότι περισσότεροι από τους μισούς νέους ηλικίας 18 - 25 ετών που ρωτήθηκαν, είπαν ότι σκέφτονται να μεταναστεύσουν, λόγω της έλλειψης προοπτικών απασχόλησης (...)

Οι κοινωνικές επαναστάσεις της δεκαετίας του '60 βασίστηκαν στη νεανική ελπίδα και ιδεολογία. Οι διαδηλωτές υπερασπίστηκαν την αντίθεση στους πολέμους και γιόρτασαν τον πολιτισμό της νεολαίας και την προοπτική για ένα νέο είδος κοινωνικής τάξης. Ο σημερινός ριζοσπαστισμός των νέων που σιγοβράζει, είναι πολύ διαφορετικός. Έχει τις ρίζες του όχι μόνο στην ανεργία, αλλά και στις ραγισμένες ελπίδες καθενός προσωπικά, στην κακομεταχείριση, και στην αδικία. Οι νέοι άνθρωποι είναι αποξενωμένοι. Γυρίζουν την πλάτη τους στο σύστημα. Και ακόμα πιο ανησυχητικό είναι ότι η σημερινή νεολαία παίζει στα δάχτυλα το ίντερνετ - το πιο ισχυρό εργαλείο που ανακαλύφθηκε ποτέ μέσω του οποίου μαθαίνουν άμεσα τι συμβαίνει και που, πληροφορούν τους άλλους, και μέσω αυτού οργανώνουν συλλογικότητες. Το Twitter, το Facebook και το YouTube ήταν τα διαδικτυακά εργαλεία που έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στις επαναστάσεις της Τυνησίας και της Αιγύπτου. Πρέπει να θέσουμε τη δημιουργία νέων θέσεων απασχόλησης ως ύψιστη προτεραιότητα. Πρέπει να αγκαλιάσουμε τα κίνητρα των νέων, το πάθος και την εξειδίκευσή τους. 

Αν δεν λάβουμε τέτοια μέτρα, διατρέχουμε τον κίνδυνο μιας σύγκρουσης γενεών που μπροστά της, η ριζοσπαστική επανάσταση της νεολαίας στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική στη δεκαετία του 1960, θα μοιάζει χλωμή».

Όταν ένας άνθρωπος που συνδιαλέγεται με το χρηματοπιστωτικό και επιχειρηματικό κατεστημένο, κάνει τέτοιες διαπιστώσεις, για ποιο λόγο αισθάνονται έκπληξη για την διαδικτυακή οργή των blogs τα πληρωμένα παπαγαλάκια της ενημέρωσης που όχι μόνο συνδιαλέγονται αλλά είναι τα ίδια μέρος αυτού του κατεστημένου; 

Εμβρόντητoι οι δοσίλογοι των ΜΜΕ, κάτω από τη ΧL ομπρέλα των αφεντικών τους -για να μην τους πάρουν τα σκάγια από το μουλτιμίξερ σκουπιδιών που στήνουν στην Κερατέα-  πέφτουν από τα σύννεφα δείχνοντας με το δάχτυλο τους «κουκουλοφόρους» που βράζουν στα blogs! «Η χούντα του ίντερνετ δεν θα περάσει» φωνάζουν τρομαγμένα τα σκυλιά της πληροφοριακής χωματερής της οποίας την μπόχα προσπαθούν να κουκουλώσουν με τα ακριβά αρώματα των Νοικοκυρών σε Αποχαύνωση και του Dancing with the βλαξ. 

Πρέπει να παραδεχτούμε βέβαια και τη στροφή κάποιων ξύπνιων δημοσιογράφων των καθεστωτικών ΜΜΕ που από την προσχηματική κριτική της εξουσίας, από την οποία άλλωστε τρέφονταν, ανακάλυψαν ξαφνικά τους βαρείς χαρακτηρισμούς και τους «εναλλακτικούς δρόμους». Αργήσατε παιδιά! 

Η ανεργία και η κοινωνική αδικία σας έχουν προλάβει εδώ και μήνες. Ο απολυμένος που στέκεται στις ουρές του ΟΑΕΔ, έχει όλο τον χρόνο να κάνει τη σύγκριση της κατάστασής στην οποία βρίσκεται, με τα ψέμματα που του σέρβιραν οι γκάνγκστερς της βουλής και που στόλισαν με κερασάκια τα κανάλια και οι εφημερίδες των φίλων τους εκδοτών και εργοδοτών σας. Και κλαίει από οργή. Γιατί γνωρίζατε. Τα ξέρατε όλα και κανείς δεν έκανε κάτι για να τον προειδοποιήσει. Και όταν, στην ευδαιμονία του μεγάλου πάρτι, υπήρχαν blogs και άνθρωποι που επώνυμα ή ανώνυμα φώναζαν, κανείς δεν τους άκουγε. Είναι οι ίδιοι που φωνάζουν και τώρα αλλά επειδή πλέον ακούγονται, θέλετε να τους συνθλίψετε στο όνομα της δήθεν δημοκρατίας.

Η χούντα της πληροφορίας έχει ήδη στριμωχτεί στο κάγκελο. Το κάγκελο των κελιών στα οποία προσπαθείτε να κλείσετε τους ελεύθερους bloggers που αντιπροσωπεύουν τη λαϊκή αγανάκτιση. Το ίντερνετ και τα blogs είναι τα μόνα μέσα που επιτρέπουν στους έγκλειστους να επικοινωνούν. «Τακ τακ εσύ, τακ τακ εγώ». Όπως τότε.

Από τα κελιά ξεκινούν οι λαϊκές εξεγέρσεις. Το πολιτικό σύστημα που στηρίξατε άμεσα ή έμμεσα με τις επιλογές σας, έχει χρεοκοπήσει και μέσα στον πανικό του παίρνει κεφάλια. 

Αυτη τη φορά όμως η Λερναία Ύδρα είναι με τους καλούς.

Περνάει ο στρατός

Με τη μεγάλη στρατιωτική παρέλαση στην Αθήνα κορυφώθηκαν οι εκδηλώσεις για τη συμπλήρωση 190 χρόνων από την Επανάσταση του 1821. Το πατριωτικόν συναίσθημα των Ελλήνων ήτο φέτος εντονότερον καθώς τα πεζοπόρα τμήματα των στρατευμένων νιάτων της πατρίδος υπερκάλυψαν σε παράστημα και μεγαλοπρέπεια τα γερμανικά τανκς, τα γαλλικά αεροπλάνα, τις ολλανδικές φρεγάτες και τα αμερικανικά ελικόπτερα τα οποία παρέμειναν σε στρατόπεδα, αεροδρόμια και ναυστάθμους καθώς δεν είναι καιρός για έξοδα. Η σκέψη που υπήρχε από το αρχηγείο στόλου να βγει ένα από τα καινούργια υποβρύχια στον φαληρικό όρμο, εγκαταλείφθηκε. Οι ισχυροί άνεμοι έντασης δύο μποφόρ, καθιστούσαν απαγορευτική την έξοδο αφού υπήρχε κίνδυνος το υποβρύχιο να γείρει και να πηγαίνει με τις πάντες. 

Παρ' όλα αυτά, βρίσκεται σε εξέλιξη ο έρανος του υπουργείου Εθνικής Άμυνας μεταξύ υπουργών, υφυπουργών, πολιτικών και στρατιωτικών στελεχών των ενόπλων δυνάμεων που πέρασαν από το Πεντάγωνο τα τελευταία 15 χρόνια, ώστε να καταβάλλουν ό,τι έχουν ευχαρίστηση από τις μίζες που έλαβαν για τους εξοπλισμούς. Έτσι, υπάρχει διάχυτη αισιοδοξία ότι με τα χρήματα αυτά θα μπορέσουμε να αγοράσουμε πετρέλαιο και οι παρελάσεις της ερχόμενης χρονιάς θα περιλαμβάνουν και μηχανοκίνητα τμήματα.

Ξεχωριστή μνεία για τη φετινή παρέλαση πρέπει να γίνει στους άνδρες των ΜΑΤ οι οποίοι όχι μόνο παρέλασαν αλλά έκαναν και μία μίνι επίδειξη της επιχειρησιακής ετοιμότητας της Ελληνικής Αστυνομίας αποθώντας τον κόσμο που είχε συγκεντρωθεί έξω από τη «Μεγάλη Βρετανία» για να γιουχάρει τους λιγοστούς γενναίους πολιτικούς που παρακολούθησαν την παρέλαση και είχαν παρκάρει τις θωρακισμένες Μερσεντές έξω από το πολυτελές ξενοδοχείο. Τελικά, υπουργοί και βουλευτές προνόησαν και έφυγαν από το πάρκινγκ τις βουλής με Smart. 

Πληροφορίες ότι άγνωστοι πέταξαν γλάστρες και ματσάκια μαϊντανό στον πρόεδρο της Δημοκρατίας, δεν έχουν διασταυρωθεί. 

Την παράσταση πάντως, κατά τους εορτασμούς της Εθνικής επετείου, έκλεψε η μαθητιώσα νεολαία, μία ημέρα νωρίτερα σε όλες τις μεγάλες πόλεις ανά την επικράτεια. Ειδικότερα οι κοπέλες των λυκείων μας, παρέλασαν σε άψογους σχηματισμούς παρά τα σφιχτά μίνι και τα δεκάποντα τα οποία μετά το πέρας της παρελάσεως τα έβγαλαν ανακουφισμένες για να φορέσουν κανονικά παπούτσια και να πάνε για καφέ, αν και στα ένδοξα χρόνια της δικτατορίας συνέβαινε ακριβώς το αντίθετο. Σήμερα έχουν μείνει μόνο οι σημαιοφόροι να κρατούν ζωντανή την παράδοση. Παρελαύνουν με χαμηλά παπούτσια επειδή τις καμαρώνει όλο το σόι και φορούν τα ψιλοτάκουνα μετά, όταν συναντιούνται με τους γκόμενους. 

Τα αγόρια που ως γνωστόν δεν έχουν και πολλούς τρόπους να εντυπωσιάσουν, ξυρίστηκαν και έβαλαν τζελ στο μαλλί αλλά και πάλι κανείς δεν τα κοιτούσε αφού όλοι χάζευαν τα πιπίνια. Η πρόταση που επεξεργάζεται το υπουργείο Παιδείας ώστε τα αγόρια να αποσπάσουν την προσοχή και το ηθικό που τους αναλογεί -μελλοντικοί φαντάροι είναι άλλωστε- έρχεται και πάλι από την πατριωτική κληρονομιά της χούντας. Πειραματικά, τη νέα χρονιά οι άρρενες επιλεγμένων λυκείων της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης θα παρελάσουν με χλαμίδα, περικεφαλαία, σανδάλια, ξίφος και ασπίδα, στα πρότυπα των αθλητικών γυμνασίων που γίνονταν επί δικτατορίας στο Καλλιμάρμαρο. Οι στολές θα ποικίλλουν ανάλογα με το τοπικό στοιχείο - για παράδειγμα στη Βόρεια Ελλάδα θα παρελαύνουν οι Μακεδονες με σημαιοφόρο τον Μέγα Αλέξανδρο, στην Πελοπόνησσο οι Σπαρτιάτες με επικεφαλής τον Λεωνίδα κ.ο.κ.

ΥΓ. Και ναι, θα μιλήσω σοβαρά.

Αν αναλογιστούμε ότι επί 400 χρόνια καθόμασταν στα αυγά μας απέναντι σε έναν ξένο κατακτητή που βίαζε τις γυναίκες και έκλεβε τη γη ενώ στεκόμασταν αδιάφοροι ή/και υπονομεύαμε κάθε πράξη αντίστασης και ξεσηκωμού, τότε εύκολα καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι σήμερα, που έχουμε την ψευδαίσθηση της εθνικής κυριαρχίας, φαγητό, σπίτια, εξοχικά, αυτοκίνητα και home cinema για να βλέπουμε Dancing with the stars, είναι ζήτημα αν υπάρχει ένα 20% των Ελλήνων (οι άνεργοι και οι νεόπτωχοι δηλαδή) που έστω να πιστεύει ότι χρειάζεται μια νέα Ελληνική Επανάσταση. Και ενώ η ζωές μας υπονομεύονται από την εγχώρια οικονομική ελίτ, τους ξεπουλημένους πολιτικούς και τα παπαγαλάκια τους στα ΜΜΕ, εμείς επιμένουμε να γαλουχούμε τα παιδιά μας με την κουλτούρα των στρατιωτικών συσχετισμών με τους Τούρκους, να εξαντλούμε το πατριωτικό μας συναίσθημα σε γελοίες παρελάσεις και να υποκύπτουμε στην πλύση εγκεφάλου του συστήματος ότι για το σημερινό κατάντημα της χώρας είμαστε όλοι συνυπεύθυνοι. Τα πράγματα σήμερα είναι πολύ χειρότερα από ότι στην Τουρκοκρατία γιατί η σκλαβιά μας είναι οικονομική. Και σε αντίθεση με άλλες μορφές σκλαβιάς, αυτή εδώ θέλει ξεσηκωμό όσο οι μεσαίες τάξεις είναι δυνατές. Όταν οι νεόπτωχοι γίνουν 60% θα είναι πολύ αργά.

Αντε και του χρόνου.