Έρχονται οι Έλληνες Indignados

Η Ισπανία είναι μία όμορφη χώρα με πολύ ήλιο, ωραίες παραλίες και υψηλή ανεργία. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, ανέρχεται στο 21,3% και ξεπερνάει πλέον τα 5 εκατομμύρια ανθρώπους. Είναι δε, η μεγαλύτερη στην ευρωζώνη. Το πιο τραγικό όμως είναι ότι η ανεργία μεταξύ των νέων 18-25 ετών ανέρχεται επισήμως στο 45% ενώ οι λίγοι που έχουν ακόμα δουλειά δηλώνουν αβέβαιοι για το μέλλον τους.
Στην Ελλάδα τα ποσοστά ανεργίας είναι τα ίδια αλλά δεν το ξέρει κανείς αφού η στατιστική Αρχή δίνει επισήμως χαμηλότερα ποσοστά. Είναι βέβαιο όμως ότι οι νέοι που αναζητούν δουλειά, θα διαπιστώσουν κάποια στιγμή ότι οι μισοί φίλοι τους είναι άνεργοι και οι μισοί φίλοι των φίλων τους επίσης. Βλέπουν συνεχώς τα ίδια πρόσωπα στις καφετέριες με τη Χρυσή Ευκαιρία στο χέρι και τελικά διαπιστώνουν ότι κανείς δεν ψάχνει να αγοράσει μηχανάκι ή μεταχειρισμένο play station- όλοι ψάχνουν για δουλειά.
Πριν από δύο χρόνια είχα πάει καλοκαίρι στη Μαδρίτη και περπατώντας στο όμορφο ιστορικό κέντρο διαπίστωσα ότι τα μικρά μπαράκια της πόλης ήταν σχεδόν άδεια και οι λίγοι θαμώνες ήταν συνήθως τουρίστες σαν και εμάς. Όμως οι πολυάριθμες θορυβώδεις παρέες της ντόπιας πιτσιρικαρίας την έπεφταν στο πλακόστρωτο σχηματίζοντας μεγάλους κύκλους και πίνοντας μπύρες κουτάκια. Χιλιάδες κουτάκια. Τα πουλούσαν ακόμα και παράνομοι ασιάτες μικροπωλητές στα πεζοδρόμια. Τα ξημερώματα, ο ήχος τους όταν τα μάζευαν τα συνεργεία του δήμου ήταν εκκωφαντικός. Στην αρχή το θεώρησα «διαφορά κουλτούρας» αλλά βλέποντας πλέον το ίδιο σκηνικό στη μικρή πλατεία του Ψυρρή, στην Πανόρμου και τελευταία στο Γκάζι, κατάλαβα ότι η κουλτούρα του δρόμου είναι παντού ίδια όταν δεν υπάρχουν φράγκα. Η ισπανική νεολαία έκανε πολλά χρόνια υπομονή πίνοντας μπύρες στο πλακόστρωτο αλλά το πρόβλημα της ανεργίας μεγάλωνε. Τώρα, όποιος εργάζεται δεν θεωρείται τυχερός. Ξέρει ότι ο αδερφός του, η ξαδέρφη του ή ο κολλητός του ψάχνουν για δουλειά και για να πάνε μαζί μία βόλτα πρέπει να κεράσει αυτός τις μπύρες. Πλέον θεωρείται μικρή πολυτέλεια ακόμα και αυτό το κουτάκι μπύρας στο πλακόστρωτο της Puerta del Sol ή της Plaza Mayor. Εδώ και πέντε ημέρες, οι νεαροί Indignados, οι «εξοργισμένοι» του περιθωρίου της εργασίας και της κοινωνίας,  αποφάσισαν να βγουν στους δρόμους. Ειρηνικά, χωρίς βανδαλισμούς, μολότωφ και δακρυγόνα διαδηλώνουν για το δικαίωμα σε ένα καλύτερο μέλλον. Τις τελευταίες δυο νύχτες μάλιστα έχουν κατασκηνώσει στην Puerta del Sol όπως και σε πλατείες άλλων μεγάλων πόλεων και δε λένε να φύγουν! Την Κυριακή επίσης, διεξάγονται οι τοπικές εκλογές και τα δύο μεγάλα κόμματα, το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ της Ισπανιας έχουν βρει τον μπελά τους με τα κωλόπαιδα που διαδηλώνουν υπέρ του μποϊκοτάζ ψήφου προς αυτά. Το άσχημο είναι ότι μέσω διαδικτύου οργανώνονται συνεχώς  παρόμοιες διαδηλώσεις σε πολλές Ισπανικές πρεσβείες την Κυριακή, ημέρα των εκλογών και οι Πάγκαλοι της Ευρώπης έχουν αρχίσει να τα παίρνουν στο κρανίο αφού ανησυχούν για ντόμινο νεανικών εξεγέρσεων.
Στην Ελλάδα, η νεολαία είναι σε φάση «12:30 το μεσημέρι - τώρα αρχίζει να ανοίγει το μάτι», αφού έχει ακόμα χαρτζιλίκι να πίνει μπύρες στα μπαράκια μέχρι αργά - εδώ υπάρχουν ακόμα Έλληνες που χαλάνε λεφτά στα μπουζούκια. Επειδή όμως μετά τις 12:30 πάει ξανά για καφέ με τη Χρυσή Ευκαιρία στο χέρι, κάτι έχει αρχισει να ψιλιάζεται. Τους επόμενους μήνες που τα λεφτά στην τσέπη δεν θα φτάνουν ούτε για μπύρα - κουτάκι, τίποτα πια δεν θα είναι τόσο απλό.

ΥΓ. Την Κυριακή στις 5 το απόγευμα, νέοι και μεγαλύτεροι θα πάτε για καφεδάκι και πολλοί από εσάς θα βρεθούν στην ευρύτερη περιοχή του Θησείου. Λοιπόν, στον πεζόδρομο της Διονυσίου Αρεοπαγίτου βρίσκεται η Ισπανική πρεσβεία όπου έχει προγραμματιστεί συγκέντρωση διαμαρτυρίας. Εκεί δίπλα, είναι και το σπίτι του Τσοχατζόπουλου - θα 'χει πλάκα, θα περάσετε πολύ ωραία!

Περνάει ο στρατός

Με τη μεγάλη στρατιωτική παρέλαση στην Αθήνα κορυφώθηκαν οι εκδηλώσεις για τη συμπλήρωση 190 χρόνων από την Επανάσταση του 1821. Το πατριωτικόν συναίσθημα των Ελλήνων ήτο φέτος εντονότερον καθώς τα πεζοπόρα τμήματα των στρατευμένων νιάτων της πατρίδος υπερκάλυψαν σε παράστημα και μεγαλοπρέπεια τα γερμανικά τανκς, τα γαλλικά αεροπλάνα, τις ολλανδικές φρεγάτες και τα αμερικανικά ελικόπτερα τα οποία παρέμειναν σε στρατόπεδα, αεροδρόμια και ναυστάθμους καθώς δεν είναι καιρός για έξοδα. Η σκέψη που υπήρχε από το αρχηγείο στόλου να βγει ένα από τα καινούργια υποβρύχια στον φαληρικό όρμο, εγκαταλείφθηκε. Οι ισχυροί άνεμοι έντασης δύο μποφόρ, καθιστούσαν απαγορευτική την έξοδο αφού υπήρχε κίνδυνος το υποβρύχιο να γείρει και να πηγαίνει με τις πάντες. 

Παρ' όλα αυτά, βρίσκεται σε εξέλιξη ο έρανος του υπουργείου Εθνικής Άμυνας μεταξύ υπουργών, υφυπουργών, πολιτικών και στρατιωτικών στελεχών των ενόπλων δυνάμεων που πέρασαν από το Πεντάγωνο τα τελευταία 15 χρόνια, ώστε να καταβάλλουν ό,τι έχουν ευχαρίστηση από τις μίζες που έλαβαν για τους εξοπλισμούς. Έτσι, υπάρχει διάχυτη αισιοδοξία ότι με τα χρήματα αυτά θα μπορέσουμε να αγοράσουμε πετρέλαιο και οι παρελάσεις της ερχόμενης χρονιάς θα περιλαμβάνουν και μηχανοκίνητα τμήματα.

Ξεχωριστή μνεία για τη φετινή παρέλαση πρέπει να γίνει στους άνδρες των ΜΑΤ οι οποίοι όχι μόνο παρέλασαν αλλά έκαναν και μία μίνι επίδειξη της επιχειρησιακής ετοιμότητας της Ελληνικής Αστυνομίας αποθώντας τον κόσμο που είχε συγκεντρωθεί έξω από τη «Μεγάλη Βρετανία» για να γιουχάρει τους λιγοστούς γενναίους πολιτικούς που παρακολούθησαν την παρέλαση και είχαν παρκάρει τις θωρακισμένες Μερσεντές έξω από το πολυτελές ξενοδοχείο. Τελικά, υπουργοί και βουλευτές προνόησαν και έφυγαν από το πάρκινγκ τις βουλής με Smart. 

Πληροφορίες ότι άγνωστοι πέταξαν γλάστρες και ματσάκια μαϊντανό στον πρόεδρο της Δημοκρατίας, δεν έχουν διασταυρωθεί. 

Την παράσταση πάντως, κατά τους εορτασμούς της Εθνικής επετείου, έκλεψε η μαθητιώσα νεολαία, μία ημέρα νωρίτερα σε όλες τις μεγάλες πόλεις ανά την επικράτεια. Ειδικότερα οι κοπέλες των λυκείων μας, παρέλασαν σε άψογους σχηματισμούς παρά τα σφιχτά μίνι και τα δεκάποντα τα οποία μετά το πέρας της παρελάσεως τα έβγαλαν ανακουφισμένες για να φορέσουν κανονικά παπούτσια και να πάνε για καφέ, αν και στα ένδοξα χρόνια της δικτατορίας συνέβαινε ακριβώς το αντίθετο. Σήμερα έχουν μείνει μόνο οι σημαιοφόροι να κρατούν ζωντανή την παράδοση. Παρελαύνουν με χαμηλά παπούτσια επειδή τις καμαρώνει όλο το σόι και φορούν τα ψιλοτάκουνα μετά, όταν συναντιούνται με τους γκόμενους. 

Τα αγόρια που ως γνωστόν δεν έχουν και πολλούς τρόπους να εντυπωσιάσουν, ξυρίστηκαν και έβαλαν τζελ στο μαλλί αλλά και πάλι κανείς δεν τα κοιτούσε αφού όλοι χάζευαν τα πιπίνια. Η πρόταση που επεξεργάζεται το υπουργείο Παιδείας ώστε τα αγόρια να αποσπάσουν την προσοχή και το ηθικό που τους αναλογεί -μελλοντικοί φαντάροι είναι άλλωστε- έρχεται και πάλι από την πατριωτική κληρονομιά της χούντας. Πειραματικά, τη νέα χρονιά οι άρρενες επιλεγμένων λυκείων της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης θα παρελάσουν με χλαμίδα, περικεφαλαία, σανδάλια, ξίφος και ασπίδα, στα πρότυπα των αθλητικών γυμνασίων που γίνονταν επί δικτατορίας στο Καλλιμάρμαρο. Οι στολές θα ποικίλλουν ανάλογα με το τοπικό στοιχείο - για παράδειγμα στη Βόρεια Ελλάδα θα παρελαύνουν οι Μακεδονες με σημαιοφόρο τον Μέγα Αλέξανδρο, στην Πελοπόνησσο οι Σπαρτιάτες με επικεφαλής τον Λεωνίδα κ.ο.κ.

ΥΓ. Και ναι, θα μιλήσω σοβαρά.

Αν αναλογιστούμε ότι επί 400 χρόνια καθόμασταν στα αυγά μας απέναντι σε έναν ξένο κατακτητή που βίαζε τις γυναίκες και έκλεβε τη γη ενώ στεκόμασταν αδιάφοροι ή/και υπονομεύαμε κάθε πράξη αντίστασης και ξεσηκωμού, τότε εύκολα καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι σήμερα, που έχουμε την ψευδαίσθηση της εθνικής κυριαρχίας, φαγητό, σπίτια, εξοχικά, αυτοκίνητα και home cinema για να βλέπουμε Dancing with the stars, είναι ζήτημα αν υπάρχει ένα 20% των Ελλήνων (οι άνεργοι και οι νεόπτωχοι δηλαδή) που έστω να πιστεύει ότι χρειάζεται μια νέα Ελληνική Επανάσταση. Και ενώ η ζωές μας υπονομεύονται από την εγχώρια οικονομική ελίτ, τους ξεπουλημένους πολιτικούς και τα παπαγαλάκια τους στα ΜΜΕ, εμείς επιμένουμε να γαλουχούμε τα παιδιά μας με την κουλτούρα των στρατιωτικών συσχετισμών με τους Τούρκους, να εξαντλούμε το πατριωτικό μας συναίσθημα σε γελοίες παρελάσεις και να υποκύπτουμε στην πλύση εγκεφάλου του συστήματος ότι για το σημερινό κατάντημα της χώρας είμαστε όλοι συνυπεύθυνοι. Τα πράγματα σήμερα είναι πολύ χειρότερα από ότι στην Τουρκοκρατία γιατί η σκλαβιά μας είναι οικονομική. Και σε αντίθεση με άλλες μορφές σκλαβιάς, αυτή εδώ θέλει ξεσηκωμό όσο οι μεσαίες τάξεις είναι δυνατές. Όταν οι νεόπτωχοι γίνουν 60% θα είναι πολύ αργά.

Αντε και του χρόνου.