Φέρτε πίσω το μήνυμα

A, το βρήκα! Το μήνυμα των εκλογών. Τέσσερις μέρες μετά, δεν πειράζει. Τα εκλογικά αποτελέσματα χρειάζονται μια επεξεργασία. Δεν την έχω τελειώσει - νομίζω ότι η επεξεργασία θα συνεχιστεί καθ'όλη τη διάρκεια της κοινουβολευτικής περιόδου, μέχρι τις επόμενες εκλογές. Αυτό που εκτυλίσσεται στην ελληνική κοινωνία πριν και κυρίως μετά τις κάλπες είναι μια συνεχής δυναμική διεργασία με μεγάλο ενδιαφέρον κυρίως για τις ανθρωποκοινωνικές επιστήμες.
Γράφουμε ιστορία και δεν το ξέρουμε.

Το πρώτο συμπέρασμα των εκλογικών αποτελεσμάτων είναι ότι οι Έλληνες είμαστε ριψοκίνδυνος λαός. Έχουμε το DNA του κασκαντέρ στο αίμα μας. Προτιμάμε να πάμε στη δουλειά μας κάνοντας parkour, παρά από τον δρόμο. Αν βγάζαμε κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ θα κλεινόμασταν όλοι στα σπίτια μας και θα περιμέναμε να πεθάνουμε αφού δεν θα υπήρχε καμία ελπίδα για τη χώρα.
Τώρα, όλοι αναλάβαμε το ρίσκο να ζήσουμε με τον κίνδυνο, η αδρεναλίνη μας χτυπάει κόκκινο στις εφορίες όπου πλακωνόμαστε με τους υπαλλήλους, με τους δικαστικούς κλητήρες που φέρνουν κατασχετήρια σπιτιών και αυτοκινήτων, στα φαρμακεία και τα νοσοκομεία όπου παίζουμε μπουνιές με τους γιατρούς για μία εξέταση ή ένα φάρμακο, ενώ πιο τυχεροί είναι οι άποροι και οι άστεγοι στις ουρές που μπορεί να τρώνε ξύλο αλλά τουλάχιστον στο τέλος φεύγουν και μ' ένα καφάσι ντομάτες.

Αλλά το βασικό συμπέρασμα αυτών των ιστορικών εκλογών, είναι ότι το υψηλό ποσοστό που διατήρησε η Χρυσή Αυγή στις εκλογές του Ιουνίου θα ρίξει αλάτι στην άνοστη καθημερινότητά μας. Ειδικά τώρα που άρχισαν τα πρώτα μπάνια και όλοι λίγο - πολύ θα πάρουμε χρωματάκι, θα πρέπει να αποδεικνύουμε συχνά με τα ελληνικά μας, ότι δεν είμαστε αλλοδαποί αφού τα μπλόκα των χρυσαυγιτών που θα περιφρουρούν την φυλετική μας καθαρότητα θα κατακλύσουν τις παραλίες. Βέβαια επειδή οι Χρυσαυγίτες είναι αρχαιολάτρεις και μιλούν μία, δικής τους επινόησης αρχαιολελληνική διάλεκτο αναμεμιγμένη με στοιχεία από τη νεοελληνική αργκό, θα πρέπει να μην εξευγενίζουμε αυτά που λέμε. Ασε να σου βγει φυσικά οποιαδήποτε άναρθρη κραυγή, θα καταλάβει ο άλλος.

Εννοείται ότι στη διατήρηση της εθνικής μας ταυτότητας η Χρυσή Αυγή συμβάλλει τα μέγιστα αφού δεν θα αφήσει Πακιστανό για Πακιστανό και Αιγύπτιο για Αιγύπτιο που να μην τον κοπανήσει - άλλωστε αυτοί είναι η μεγάλη απειλή του έθνους. Αντίθετα, αυτοί που αντανακλούν το μεγαλείο και τις αξίες της φυλής, δηλαδή οι εργολάβοι δημόσιων έργων, οι εφοπλιστές, οι μιζαδόροι, οι μεγαλοεκδότες, τα λαμόγια, και οι πολιτικοί (οι σοβαροί, όχι οι αριστεροί), προστατεύονται ως κόρη οφθαλμού από τα παλικάρια με τις μαύρες μπλούζες, που στο πέρασμά τους βαράνε προσοχές αποδίδοντας τις δέουσες τιμές στους εθνικούς ευεργέτες, τους σωτήρες του λαού.

Μετά τον εκλογικό θρίαμβο της ΧΑ μάλιστα, τα 3,5 και πλέον εκατομμύρια ευρώ του Έλληνα φορολογούμενου, τα οποία θα εισρεύσουν στα ταμεία ως κρατική επιχορήγηση, θα εξοπλίσουν τους στρατιώτες του κόμματος με νέα λοστάρια, στιλέτα, σιδηρογροθιές και άλλα όπλα της αρετής στον υπερ πάντων αγώνα κατά των Πακιστανών με τα καροτσάκια του σούπερ μάρκετ. Επίσης θα αυξηθεί το χαρτζιλίκι και η κοκαϊνη για τους λευκούς μετανάστες (Αλβανούς, Ρουμάνους, Ρωσοπόντιους) που στρατολογούνται από τη ΧΑ ως εκτελεστές, κάτω από τα άγρυπνα αλλά στραβά μάτια της Ελληνικής Αστυνομίας.

Κατά τα άλλα, το ΠΑΣΟΚ κατόρθωσε μέσα σε ένα εξαιρετικά δυσμενές κλίμα (λυσσαλέα αρνητική προπαγάνδα από το σύνολο των ΜΜΕ, αήθεις επιθέσεις από την αριστερά αλλά κυρίως από τη ΝΔ) να διατηρήσει με μικρές απώλειες το ποσοστό που κέρδισε στις 6 Μαίου - αναμφισβήτητη επιτυχία που πρέπει να πιστωθεί αποκλειστικά στο ήθος και το ειδικό βάρος του Ευάγγελου Βενιζέλου.
Οι Ανεξάρτητοι Ελληνες έχασαν έδαφος αλλά παρ' όλα αυτά κατέχουν ένα σεβαστό αριθμό εδρών που θα τους επιτρέψει κάποια στιγμή να ενδώσουν σε θέσεις, καρέκλες και μίζες, όπως έκανε στο παρελθόν κάθε ανεξέρτητος Έλληνας.
Η Δημοκρατική Αριστερά απέδειξε ότι ακόμα και ένα μικρό ποσοστό, «μπορεί» (δόθηκε η απάντηση στο προεκλογικό ερώτημα, του σποτ στο οποίο πρωταγωνιστούσε ο γνωστός αριστερός Γιάννης Μπέζος) να σε κάνει από τίποτα, κυβερνητικό εταίρο. Σε μία κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας μάλιστα. Μεγαλεία.
Τέλος το ΚΚΕ φέρεται ως ο μεγάλος χαμένος των εκλογών αλλά η Κεντρική Επιτροπή δεν επιβεβαιώνει κάτι τέτοιο, οπότε πρέπει να προσέχουμε τι λέμε.

Είναι πλέον φανερό ότι οι πιο κρίσιμες εκλογές της μεταπολίτευσης σήμαναν ταυτοχρόνως και το τέλος της. Ζούμε πλέον μία νέα εποχή, προσδοκώντας ήδη να παλιώσει, ώστε μόλις αυτό συμβεί να γιορτάσουμε τη δεύτερη μεταπολίτευση. Χωρίς Πολυτεχνείο, ας μην την ξαναπατήσουμε.

ΥΓ1. Από το βράδυ των εκλογών προσπαθώ να καταλάβω και να βάλω σε μία σειρά όλα όσα έχουν συμβεί και συμβαίνουν. Επειδή τα γεγονότα έχουν καταιγιστικό ρυθμό δεν προλαβαίνεις να βάλεις τίποτα σε τάξη. Πάντα κάτι νέο προκύπτει και τα ξαναβάζεις κάτω.
Δεν μπορείς για παράδειγμα να δικαιολογήσεις με κανέναν τρόπο τη συμμετοχή (ή έστω την έγκριση) ενός αριστερού κόμματος σε ένα κυβερνητικό σχήμα το οποίο εν έτει 2012, έχει στη σύνθεσή του, Μητσοτάκη και Κεφαλογιάννη - ονόματα που αναφέρονται στις πιο μαύρες σελίδες της Αριστεράς εδώ και πάνω από δύο δεκαετίες. Αυτά είναι ιστορικά λάθη που η Αριστερά πληρώνει ακόμα. Και, εντάξει, ας διαγράψουμε τις διαχωριστικές γραμμές. Πως λοιπόν εσύ, ως φιλολαϊκό, φιλεργατικό, προοδευτικό κόμμα ανέχεσαι να δίνεις ψήφο εμπιστοσύνης σε μία κυβέρνηση με δύο τραπεζίτες υπουργούς; Πως ανέχεσαι να δίνεις προκαταβολικά άλλοθι στην ατιμωρησία όσων συνειδητά και αποδεδειγμένα πλέον έφεραν τη χώρα σε αυτό το σημείο. Πως τελικά, πιστεύεις ότι θα βοηθήσεις να σωθεί η χώρα, συμπράττοντας με αυτους που φέρουν βαρύτατες ποινικές ευθύνες για τη σημερινή κατάσταση;

ΥΓ2. Φυσικά, όλα αυτά άρχισαν να συμβαίνουν από τη στιγμή που ο ελληνικός λαός, έδωσε πρώτος όχι μόνο την έγκριση αλλά και την εντολή του για να συμβούν. Δεν χρειάζεται να αναρρωτηθούμε πως και γιατί. Είναι γνωστή η επιχείρηση τρομοκράτησης και προπαγάνδας που στήθηκε στο μεσοδιάστημα από τις 6 Μαϊου μέχρι τις 17 Ιουνίου. Όμως πραγματικά, αυτή τη φορά δεν νιώθω κανέναν οίκτο. Δεν θα λυπηθώ για κανέναν που δεν λυπάται πρώτος τον εαυτό του. Για ό,τι συμβεί από εδώ και πέρα ο καθένας ας αναλάβει τις ευθύνες του.

ΥΓ3. Το σκίτσο του Αρκά μου ήρθε στο μυαλό, μετά από την αναφορά ενός φίλου. Η κατάσταση είναι πλέον τόσο σουρεαλιστική που δεν μπορούμε παρά να κάνουμε πλάκα για το τέλος μας ως κοινωνίας (ίσως και το φυσικό μας τέλος - είπαμε, οι χρυσαυγίτες τόσα λεφτά θα πάρουν από την κρατική επιχορήγηση, θα εξοπλιστούν ακόμα καλύτερα) το οποίο φαίνεται να είναι προ των πυλών. Το ευχάριστο είναι ότι στη θέση του θανατοποινίτη δεν είναι οι Έλληνες. Είναι τα παιδιά τους. Που τα πούλησαν για να μη θέσουν σε κίνδυνο τα 400 ευρώ της σύνταξής τους. Ποιος τα γαμάει.

Που με βάζεις;

Μείζον πολιτικό ζήτημα έχει ανακύψει με την πιθανή συνεργασία Ντόρας Μπακογιάννη - Αντώνη Σαμαρά. Η κ. Μπακογιάννη ζητεί εκλογική συνεργασία με τη ΝΔ από την οποία όμως να παραμένουν διακριτές οι πολιτικές διαφορές με το δικό της κόμμα. Ο κ. Σαμαράς είναι μεγάλη καρδιά αλλά όχι και μαλάκας ώστε να επιτρέψει σε ένα κόμμα του δυόμιση τοις εκατό να γίνει ίσα και όμοια με το πολιτικό μέγεθος που λέγεται Νέα Δημοκρατία. Είναι σαν να έχεις τα McDonald's, να συζητάς την εξαγορά ενός συνοικιακού φαστφουντάδικου και να σου βάζει όρο να βάλεις στο μενού σου και δικά του πιάτα. Αυτά δεν γίνονται.

Βέβαια, στην πολιτική τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά. Όπως και να το δεις, η κ. Μπακογιάννη έχει τα δίκια της. Δεν είναι δυνατόν να συγχωνευθεί το κόμμα της από τη Νέα Δημοκρατία η οποία έχει για πρόεδρο τον άνθρωπο που εξανάγκασε τον μπαμπά της σε παραίτηση από τη θέση του πρωθυπουργού το 1993. Όλα και όλα. Αν είναι να γλύψει εκεί που έφτυνε, ας το κάνει με αξιοπρέπεια. Πάνω από όλα αξιοπρέπεια.

Είναι δεδομένο ότι η Ντόρα, προκειμένου να γίνει πρόεδρος της ΝΔ, δεν θα δίσταζε να πουλήσει και τη ψυχή της στον διάβολο. H προδοσία εναντίον του πατέρα της θα τη φρενάρει; Οι επαγγελματίες πολιτικοί, εκτός από ψεύτες είναι και αδίστακτοι όταν πρόκειται για την προσωπική τους ανέλιξη και την ικανοποίηση της ματαιοδοξίας τους. Αυτό είναι το μόνο που τους ενδιαφέρει. Είναι αρρωστημένα εγωπαθείς - δεν δίνουν δεκάρα για την Ελλάδα. Πόσω μάλλον όλοι αυτοί τους οποίους επί δεκαετίες βλέπουμε στις τηλεοράσεις να λένε τα ίδια ψέμματα.

Σκεφτείτε το καλά πριν τους ρίξετε ψήφο. Λυπηθείτε τα εγγόνια σας, τα ανίψια σας και τα παιδιά σας.

Βάλε συναίσθημα!

Το τελευταίο καταφύγιο των παλιανθρώπων συνήθως είναι ο πατριωτισμός αλλά δέκα ημέρες πριν από τις εκλογές είναι ό,τι μας βολεύει.
Τις τελευταίες ημέρες όλοι οι υποψήφιοι των δύο χρεοκοπημένων κομμάτων της διαπλοκής θυμήθηκαν να μιλήσουν στο εκλογικό σώμα για τη «λογική ψήφο».
«Καταλαβαίνουμε την πικρία και την οργή του κόσμου αλλά πιστεύουμε ότι όσο πλησιάζουμε προς τις κάλπες, το συναίσθημα θα παραμεριστεί και θα επικρατήσει η λογική». Αυτό είναι το καλύτερο που έχουν να πουν στον κόσμο, ο οποίος αν είναι «λογικός», θα ψηφίσει ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, περιμένοντας τα νέα φορολογικά μέτρα του Ιουνίου, την ένταξη της χώρας στον μόνιμο μηχανισμό στήριξης, δηλαδή στο στρατόπεδο συγκέντρωσης της Ευρωζώνης με πρώτο τρόφιμο την Ελλάδα, από τον Ιούλιο, την ουσιαστική κατάργηση των ασφαλιστικών ταμείων και τα υπόλοιπα ευεργετήματα της πολιτικής των μνημονίων.
Ευτυχώς, οι Έλληνες είμασταν πάντα συναισθηματικός λαός. Το ίδιο συναισθηματικοί ήμασταν όταν κουνούσαμε μπλε και πράσινα σημαιάκια στις προεκλογικές συγκεντρώσεις του '80 και του '90. Φυσικά, κανένας από τους πολιτικούς που σήμερα μας συμβουλεύουν να ψηφίσουμε με βάση τη «λογική», τότε δεν έλεγε κουβέντα για την έκρηξη των συναισθημάτων μας.
Εκεί που σταματάει η λογική αρχίζουν οι εκλογές.
Ψηφίστε με συναίσθημα.

(Η φωτογραφία, από το infokefalonia.blogspot.com)

Σου είπαν, όλα θα πάνε καλά...

Εκλογές

Διαβάζω και ακούω συνεχώς και από παντού, κατηγορίες εναντίον όσων σκοπεύουν να ψηφίσουν ΠΑΣΟΚ και ΝΔ. Ο κόσμος τους αποκαλεί ζώα, καθυστερημένους, κοιμισμένους, ανιστόρητους, λαμόγια και βολεμένους. Ισχύουν κάποια από αυτά ή και όλα μαζί. Πραγματικά, όπου και αν γυρίσεις το βλέμμα σου θα δεις ανθρώπους έτοιμους να κατασπαράξουν όποιον πει καλή κουβέντα για τα δύο μεγάλα κόμματα της μεταπολίτευσης.
Όμως, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ με το χειρότερο σενάριο δεν πρόκειται να πέσουν κάτω από το 35% των ψήφων στις επερχόμενες εκλογές και μάλιστα, μιλώντας με έναν φίλο που έχει επαφές με διευθυντή εταιρίας δημοσκοπήσεων, του έλεγε ότι υπάρχουν στοιχεία που δείχνουν προοπτική ποσοστού ακόμα και άνω του 50% για τον δικομματισμό!
Ποτέ άλλοτε δεν θυμάμαι σύσσωμη την κοινωνία να φωνάζει και να καταφέρεται εναντίον των κομμάτων που μας έφεραν ως εδώ, αλλά παρ' όλα αυτά στις δημοσκοπήσεις να εμφανίζεται μειοψηφία μπροστά στους -υποτίθεται- αμετανόητους τους οποίους βρίζει.
Θα ήταν πολύ εύκολο να σκεφτεί κάποιος ότι τα ζώα, οι καθυστερημένοι, οι ανιστόρητοι και οι βολεμένοι σε αυτή τη χώρα, έχουν γίνει πλέον τόσοι πολλοί που ανεβάζουν κυβερνήσεις. Σε αυτή την περίπτωση δεν θα έμενε στους υπόλοιπους κανένα περιθώριο παρά μόνο η μετανάστευση - όχι σαν δήλωση εν θερμώ- αλλά σαν πραγματική λύση μπροστά σε ένα ανύπαρκτο μέλλον.
Αυτό όμως που φοβάμαι και ακούω ακόμα συχνότερα, είναι ότι παρά τον σεβαστό αριθμό ηλιθίων που έχουν δικαίωμα ψήφου, το πολιτικό σύστημα, το δίκτυο παραπληροφόρησης, οι νταβατζήδες, οι τραπεζίτες και οι ευρωκράτες εντολείς τους, δεν θα άφηναν ποτέ έτσι εύκολα στην τύχη το εκλογικό αποτέλεσμα. Μόνο τις τελευταίες ημέρες έχουμε δεκάδες αποδείξεις γι' αυτό, με τελευταίο παράδειγμα την επιχείρηση μαζικού αποπροσανατολισμού, με την υπόθεση Τσοχατζόπουλου.
Αυτό σημαίνει ότι ένας ολόκληρος μηχανισμός, από τις εταιρείες δημοσκοπήσεων και το σύστημα προπαγάνδας των ΜΜΕ, μέχρι το υπουργείο Εσωτερικών και την «αμαρτωλή» SingularLogic είναι πανέτοιμοι να «παρέμβουν» όπου και όταν το εκλογικό αποτέλεσμα τείνει να εμφανιστεί δυσάρεστο. Αυτό είχε στο νου του εκείνος που είπε ότι αν οι εκλογές μπορούσαν να αλλάξουν τα πράγματα θα ήταν παράνομες.
Πραγματικά, είναι οργανωμένοι και έτοιμοι. Όμως από την άλλη, η αγωνία και ο πανικός τους δεν κρύβονται. Αν χρειαστεί θα βγάλουν τα κοστούμια. Θα βάλουν τα χακί της αστυνομικής τρομοκρατίας, θα εφαρμόσουν την πιο αισχρή και απροκάλυπτη προβοκάτσια -να είστε σίγουροι γι' αυτό- αρκεί να κρατήσουν υπό έλεγχο τη βασική εικόνα που θα δώσει η κάλπη.
Μπροστά σε αυτό το σκηνικό, ο μόνος δρόμος του απλού κόσμου είναι ότι σε αυτές τις εκλογές -ΣΕ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ- πρέπει να ψηφίσει έχοντας όλες τις αισθήσεις του σε συναγερμό.
Και αν αποδειχθεί πια τόσο ηλίθιος, βολεμένος, ανιστόρητος ή λαμόγιο, τότε οι υπόλοιποι ας αλλάξουμε χώρα. Τουλάχιστον δεν θα έχουμε αμφιβολία για αυτό που αφήνουμε πίσω.