H θετική πλευρά

Δεν συμμερίζομαι απόλυτα την εθνική κατάθλιψη για την είσοδο της Χρυσής Αυγής στο Κοινοβούλιο. Κατ΄αρχάς δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι περισσότεροι από 300.000 συμπατριώτες μας ψήφισαν το συμπαθές κίνημα οπότε οφείλουμε να ψάξουμε να τους βρούμε και να τους κάνουμε φίλους μας για να μη νιώθουν άσχημα.

Είναι πολύ οδηνυρό συναίσθημα ο κοινωνικός αποκλεισμός, γι αυτό πρέπει να αγκαλιάσουμε όλους αυτούς τους ξενοφοβικούς, ανασφαλείς, φοβισμένους, αντικοινωνικούς συμπολίτες μας που κλειδώνονται στα σπίτια τους για να φυλάνε τα λεφτά τους από τους αλλοδαπούς διαρρήκτες ώστε την επόμενη μέρα να πάνε να πληρώσουν με χαμόγελο τα χαράτσια και την εφορία.
Πιστεύω οτι η είσοδος της Χρυσής Αυγής στη Βουλή θα δώσει νέο χρώμα στον ναό της Δημοκρατίας. Είχαμε βαρεθεί τόσα χρόνια με τα μουντά μπλε κοστούμια και τα ταγέρ - τώρα το μαύρο θα χαρίσει ένα τόνο κύρους στο πολίτευμά μας ενώ τα μιλιτέρ παντελόνια, τα κοκκινόμαυρα περιβραχιόνια με τον μαίανδρο και τα άρβυλα θα επιβάλουν στρατιωτική πειθαρχία στο εντευκτήριο της βουλής που είχε καταντήσει καυλαντιστήρι και χώρος για καμάκι, μπάλα και τάβλι.
Οι Έλληνες πολίτες μπορούν να νιώθουν πιο ασφαλείς, τώρα, που το δημόσιο χρήμα για τις βουλευτικές αποζημιώσεις, θα ξοδεύεται σε εξοπλισμό εκστρατείας, τσεκούρια και σιδηρογροθιές και όχι σε Mercedes και Lexus.
Οι νεοκλεγέντες βουλευτές της Χρυσής Αυγής όμως θα έχουν και κοινοβουλευτική αποστολή. Πρέπει να είμαστε υπερήφανοι που κάποιοι συμπολίτες μας θα έρθουν για πρώτη φορά σε επαφή με νομοσχέδια, επιτροπές και φυσικά με τις αγορεύσεις από του βήματος. Θα είναι μία πρωτόγνωρη εμπειρία με πολλαπλά οφέλη αφού πολλοί θα μάθουν να γράφουν, να διαβάζουν, να υπογραμμίζουν, και να μιλούν σαν κανονικοί άνθρωποι. Όπως είναι φυσικό, η εικόνα των χρυσαυγιτών βουλευτών να προσφωνούν συνάδελφους τους βουλευτές των άλλων κομμάτων, θα εκτοξεύσει τις θεαματικότητες του καναλιού της Βουλής το οποίο θα πάρει δικαιωματικά πλέον τη θέση στο Νο4 του τηλεκοντρόλ και το Mega θα πάει μετά το 12 μαζί με τα τσοντοκάναλα.
Η μεγαλύτερη προσφορά όμως της Χρυσής Αυγής από τα έδρανα του κοινοβουλίου θα είναι η εμπέδωση της αυτογνωσίας του ελληνικού λαού και η πεποίθηση ότι η μαλακία του δεν έχει όριο.

Βάλε συναίσθημα!

Το τελευταίο καταφύγιο των παλιανθρώπων συνήθως είναι ο πατριωτισμός αλλά δέκα ημέρες πριν από τις εκλογές είναι ό,τι μας βολεύει.
Τις τελευταίες ημέρες όλοι οι υποψήφιοι των δύο χρεοκοπημένων κομμάτων της διαπλοκής θυμήθηκαν να μιλήσουν στο εκλογικό σώμα για τη «λογική ψήφο».
«Καταλαβαίνουμε την πικρία και την οργή του κόσμου αλλά πιστεύουμε ότι όσο πλησιάζουμε προς τις κάλπες, το συναίσθημα θα παραμεριστεί και θα επικρατήσει η λογική». Αυτό είναι το καλύτερο που έχουν να πουν στον κόσμο, ο οποίος αν είναι «λογικός», θα ψηφίσει ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, περιμένοντας τα νέα φορολογικά μέτρα του Ιουνίου, την ένταξη της χώρας στον μόνιμο μηχανισμό στήριξης, δηλαδή στο στρατόπεδο συγκέντρωσης της Ευρωζώνης με πρώτο τρόφιμο την Ελλάδα, από τον Ιούλιο, την ουσιαστική κατάργηση των ασφαλιστικών ταμείων και τα υπόλοιπα ευεργετήματα της πολιτικής των μνημονίων.
Ευτυχώς, οι Έλληνες είμασταν πάντα συναισθηματικός λαός. Το ίδιο συναισθηματικοί ήμασταν όταν κουνούσαμε μπλε και πράσινα σημαιάκια στις προεκλογικές συγκεντρώσεις του '80 και του '90. Φυσικά, κανένας από τους πολιτικούς που σήμερα μας συμβουλεύουν να ψηφίσουμε με βάση τη «λογική», τότε δεν έλεγε κουβέντα για την έκρηξη των συναισθημάτων μας.
Εκεί που σταματάει η λογική αρχίζουν οι εκλογές.
Ψηφίστε με συναίσθημα.

(Η φωτογραφία, από το infokefalonia.blogspot.com)

Σου είπαν, όλα θα πάνε καλά...

Εκλογές

Διαβάζω και ακούω συνεχώς και από παντού, κατηγορίες εναντίον όσων σκοπεύουν να ψηφίσουν ΠΑΣΟΚ και ΝΔ. Ο κόσμος τους αποκαλεί ζώα, καθυστερημένους, κοιμισμένους, ανιστόρητους, λαμόγια και βολεμένους. Ισχύουν κάποια από αυτά ή και όλα μαζί. Πραγματικά, όπου και αν γυρίσεις το βλέμμα σου θα δεις ανθρώπους έτοιμους να κατασπαράξουν όποιον πει καλή κουβέντα για τα δύο μεγάλα κόμματα της μεταπολίτευσης.
Όμως, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ με το χειρότερο σενάριο δεν πρόκειται να πέσουν κάτω από το 35% των ψήφων στις επερχόμενες εκλογές και μάλιστα, μιλώντας με έναν φίλο που έχει επαφές με διευθυντή εταιρίας δημοσκοπήσεων, του έλεγε ότι υπάρχουν στοιχεία που δείχνουν προοπτική ποσοστού ακόμα και άνω του 50% για τον δικομματισμό!
Ποτέ άλλοτε δεν θυμάμαι σύσσωμη την κοινωνία να φωνάζει και να καταφέρεται εναντίον των κομμάτων που μας έφεραν ως εδώ, αλλά παρ' όλα αυτά στις δημοσκοπήσεις να εμφανίζεται μειοψηφία μπροστά στους -υποτίθεται- αμετανόητους τους οποίους βρίζει.
Θα ήταν πολύ εύκολο να σκεφτεί κάποιος ότι τα ζώα, οι καθυστερημένοι, οι ανιστόρητοι και οι βολεμένοι σε αυτή τη χώρα, έχουν γίνει πλέον τόσοι πολλοί που ανεβάζουν κυβερνήσεις. Σε αυτή την περίπτωση δεν θα έμενε στους υπόλοιπους κανένα περιθώριο παρά μόνο η μετανάστευση - όχι σαν δήλωση εν θερμώ- αλλά σαν πραγματική λύση μπροστά σε ένα ανύπαρκτο μέλλον.
Αυτό όμως που φοβάμαι και ακούω ακόμα συχνότερα, είναι ότι παρά τον σεβαστό αριθμό ηλιθίων που έχουν δικαίωμα ψήφου, το πολιτικό σύστημα, το δίκτυο παραπληροφόρησης, οι νταβατζήδες, οι τραπεζίτες και οι ευρωκράτες εντολείς τους, δεν θα άφηναν ποτέ έτσι εύκολα στην τύχη το εκλογικό αποτέλεσμα. Μόνο τις τελευταίες ημέρες έχουμε δεκάδες αποδείξεις γι' αυτό, με τελευταίο παράδειγμα την επιχείρηση μαζικού αποπροσανατολισμού, με την υπόθεση Τσοχατζόπουλου.
Αυτό σημαίνει ότι ένας ολόκληρος μηχανισμός, από τις εταιρείες δημοσκοπήσεων και το σύστημα προπαγάνδας των ΜΜΕ, μέχρι το υπουργείο Εσωτερικών και την «αμαρτωλή» SingularLogic είναι πανέτοιμοι να «παρέμβουν» όπου και όταν το εκλογικό αποτέλεσμα τείνει να εμφανιστεί δυσάρεστο. Αυτό είχε στο νου του εκείνος που είπε ότι αν οι εκλογές μπορούσαν να αλλάξουν τα πράγματα θα ήταν παράνομες.
Πραγματικά, είναι οργανωμένοι και έτοιμοι. Όμως από την άλλη, η αγωνία και ο πανικός τους δεν κρύβονται. Αν χρειαστεί θα βγάλουν τα κοστούμια. Θα βάλουν τα χακί της αστυνομικής τρομοκρατίας, θα εφαρμόσουν την πιο αισχρή και απροκάλυπτη προβοκάτσια -να είστε σίγουροι γι' αυτό- αρκεί να κρατήσουν υπό έλεγχο τη βασική εικόνα που θα δώσει η κάλπη.
Μπροστά σε αυτό το σκηνικό, ο μόνος δρόμος του απλού κόσμου είναι ότι σε αυτές τις εκλογές -ΣΕ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ- πρέπει να ψηφίσει έχοντας όλες τις αισθήσεις του σε συναγερμό.
Και αν αποδειχθεί πια τόσο ηλίθιος, βολεμένος, ανιστόρητος ή λαμόγιο, τότε οι υπόλοιποι ας αλλάξουμε χώρα. Τουλάχιστον δεν θα έχουμε αμφιβολία για αυτό που αφήνουμε πίσω.

Άνοιξη

• Απρίλης… Οι αμυγδαλιές στρώνουν λευκό χαλί να πατήσει η Άνοιξη... Τις μαργαρίτες μαδούν οι ανεκπλήρωτες αγάπες... Η φύση παιδιαρίζει με τα συναισθήματα. Καρδιές, για έρωτα πεινασμένες... Σύρμα, ο Πάγκαλος!

• Πάντως δόξα τω θεώ, η παρέλαση της 25ης Μαρτίου τελείωσε χωρίς προβλήματα.
• Τώρα, έτοιμοι για την απέλαση της 6ης Μαίου στα βλήματα.
• Έτοιμο και το κέντρο υποδοχής μεταναστών της Κοζάνης - και όχι «φυλακής μεταναστών» όπως λένε οι κακεντρεχείς. Ξέρετε εσείς πολλές φυλακές με δορυφορική τηλεόραση; Θα βλέπουν και Prison Βreak.
• Το πρόβλημα των παράνομων μεταναστών έθεσε και ο Γιάννης Πρετεντέρης στην Ανατροπή κάνοντας την έκπληξη στην επιλογή των καλεσμένων του: Στα αριστερά του κάθησε ο Βορίδης και στα δεξιά ο Χρυσοχοϊδης. Συνήθως τους είχε αντίθετα.
• Καλεσμένοι επίσης και ο Ψαριανός με τον Καφετζόπουλο. Δεξιά της αριστεράς.
• O Παπαχελάς πάλι, κάλεσε στους «Φακέλους» την Παπαρήγα η οποία τον πήρε μονότερμα με τη «μάχη ενάντια στην καπιταλιστική λαίλαπα» κλπ, κλπ. Μόλις ο Alexis άρχισε να ροχαλίζει, η Αλέκα έβγαλε το iPhone και άρχισε να φωτογραφίζει τις εγκαταστάσεις του Σκάι. Κομμουνιστική κατασκοπεία στα αστικά ΜΜΕ. Ποια κα-γκε-μπε; Αλέκα, μπεεεε
• Καλλιτεχνικά νέα: Ο Γιώργος Νταλάρας.... - έλα, εντάξει, αηδία κατάντησε αυτή η πλάκα.
• Λοιπόν, πάμε πάλι. Καλλιτεχνικά νέα: Ο Τζίμης Πανούσης ξυρίζεται και ξεκινάει συναυλίες ηθικής στήριξης στο Γιώργο Νταλάρα – τον έπιασε και αυτόν η Άνοιξη. Για να κατευναστεί η λαϊκή οργή θα ξεκινήσει από συνοικίες που συνορεύουν με λαϊκές γειτονιές. Από την Κάτω Κηφισιά για παράδειγμα, τσουπ στο Μενίδι.
• Έχει γίνει χαμός στο Twitter με κάποιον Σ.Θ.@cocobilly. Κάποιοι λένε ότι είναι ο Σταύρος Θεοδωράκης, κάποιοι άλλοι αναρρωτιούνται, άλλοι τον βρίζουν. Ο ίδιος κάνει την παλαβή. Γενικά, γύρω απ' το όνομά του επικρατεί ένας μύθος. Μη μασάτε ρε! Ο Σταύρος είναι ιδέα.
• Εγώ, για να πω την αμαρτία μου θέλω να κάνω follow την Maria Iliaki. Έχω ιδεολογικές αναστολές όπως καταλαβαίνετε. Θα ξεκινήσω από την Olga Kefalogianni. To idio kanei.
• Σε άλλες ειδήσεις, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Βαγγέλης Βενιζέλος παρουσίασε το νέο προεκλογικό σλόγκαν του κινήματος «Γίνεται; Ναι γίνεται». Επίσης η γραμματεία πολιτικού σχεδιασμού πρόκρινε και τις παραλλαγές: «Πετάει ο γάιδαρος; Ναι πετάει», «Θα τον μεθύσουμε τον ήλιο; Σίγουρα ναι», «Κόρακας, κοράκου μάτι, βγάζει; Δεν βγάζει», «Να σε κάψω Γιάννη, να σ' αλοίψω μέλι» και «Τι είναι ο κάβουρας, τι είναι το ζουμί του».
• Φήμες που μιλούν για αντιγραφή του σλόγκαν από το «yes we can» του Ομπάμα, ελέγχονται ως εμπαθείς. 
• Τηλεοπτικά νέα. Σε απολύσεις δημοσιογράφων και μειώσεις μισθών προχωρεί η διοίκηση του Μega. Σύμφωνα με πληροφορίες μετά το τέλος του Champions League θα απολυθούν οι περισσότεροι αθλητικοί συντάκτες του καναλιού. Αυτή είναι η μοναδική λύση ώστε να διατηρηθούν οι αμοιβές της Τρέμης (sic), του Πρεντεντέρη, του Τσίμα και του Μικρού Αδελφού που θα παίζουν μπάλα μόνοι τους στη Β' εθνική.
• Ο Γιώργος Παππούς επιτέλους βγαίνει στη σύνταξη.
• Ο άλλος Γιώργος (ένας είναι ο Γιώργος), συχνάζει το τελευταίο διάστημα στη Ραφήνα. Παρακολουθεί μαθήματα από τον φίλο του Κώστα με θέμα «πως να εξαφανιστείς από παντού, αφού πρώτα καταστρέψεις έναν λαό».
• Επίθεση στον υπουργό Παιδείας Γιώργο Μπαμπινιώτη εξαπέλυσε κατά τη διάρκεια εκδήλωσης η κυρία Ελένη Λουκά. Η γνωστή ακτιβίστρια της ορθοδοξίας απευθύνθηκε με βαρείς χαρακτηρισμούς στον υπουργό χαρακτηρίζοντάς τον «γερμανό». Το ακροατήριο, ανάμεσα στο οποίο περιλαμβάνονταν και αρκετοί σεβάσμιοι πατέρες αντέδρασε αρχικά με αμηχανία και στη συνέχεια με γέλια και χειροκροτήματα. Μετά την εκδήλωση έκλαψε ο καθένας μόνος για το χάλι του.
• Κάποιοι ανόητοι είπαν ότι ο Άδωνις Γεωργιάδης έσπασε τη σιωπή του. Είχαν πατήσει το mute.

Σε γαμώ και σε υποστηρίζω

Προσωπικά με θλίβει ιδιαίτερα η εικόνα του Γιώργου Νταλάρα να αποφεύγει τον κεσέ με το γιαούρτι πάνω στη σκηνή. Θυμάμαι σαν χθες την εικόνα από εκείνες τις αξέχαστες συναυλίες το 1983 -ήμουν εννέα χρονών τότε- την αποθέωση από τον κόσμο, και τον δημοφιλή  τραγουδιστή να μονολογεί «δεν πιστεύω αυτό που βλέπω». Ήταν η ένδειξη ευγνωμοσύνης σε ένα πρόσωπο που ενσάρκωνε τα όνειρα και το αύριο ενός ταλαιπωρημένου λαού.

Η γενιά μου, όπως και η γενιά που με ανέθρεψε, μεγαλώσαμε με τα τραγούδια του. Θυμάμαι στοίβες τους δίσκους (σαν αυτόν στη φωτογραφία) να στριμώχνονται όρθιοι κάτω από τραπεζάκι του σαλονιού. Στα τραγούδια, αυτά, η Ελλάδα της μεταπολίτευσης έβλεπε την ελπίδα και την αισιοδοξία για κάτι καινούργιο, πιο καθαρό, που αξιοπρεπές, πιο τίμιο.

Γαλουχηθήκαμε με το πνεύμα του «Αδιόρθω Αναρχί», του «Αϊ μωρέ παιδιά», του «Πάγωσε η τσιμινιέρα», του «Δέντρου». Mε αυτά τα τραγούδια μας έπαιρναν από το χέρι οι πατεράδες μας και μας ανέβαζαν στα φεστιβάλ της Καισαριανής, με αυτά τα τραγούδια κατεβήκαμε στις πρώτες πορείες.
Όταν λοιπόν ο άνθρωπος που τραγούδησε αυτές τις στιγμές, τρώει γιαούρτια και καρέκλες σε συναυλία, πραγματικά, τότε κάτι δεν πάει καθόλου καλά.

Όλοι ξέρουν τη διαδρομή και το έργο του Γιώργου Νταλάρα. Όλοι ξέρουν επίσης, που ήταν και τι έκανε τα τελευταία τουλάχιστον δέκα χρόνια. Κυρίως όμως, που δεν ήταν και τι δεν έκανε.
Ο επαγγελματισμός του -στον οποίο οφείλονται μια σειρά από πολύ ποιοτικές δουλειές στο παρελθόν- έγινε εναγκαλισμός με ολόκληρο το σύστημα εξουσίας και τις παραφυάδες του.
Από υμνητής των αγώνων και των καημών του Έλληνα, μεταμορφώθηκε σε λαϊκό εστέτ που μπαινόβγαινε στο Μέγαρο Μουσικής, που ήταν μέσα σε κάθε εκδήλωση με κρατικές χορηγίες, που η γυναίκα του έγινε υπουργός στην κυβέρνηση του ΔΝΤ. Με γεια του, με χαρά του.

Όμως, δεν είναι δυνατόν ένας καλλιτέχνης με αυτήν ακριβώς την πορεία, και με την οξυδέρκεια που τον διέκρινε στο παρελθόν, αφουγκραζόμενος τα μηνύματα της εποχής του, να κάνει ένα τόσο τραγικό λάθος και μετά απ' όλα αυτά να βγαίνει σε δήθεν συναυλίες αλληλεγγύης στη Νίκαια και τα Λιόσια.

Δεν έχεις καταλάβει τίποτα; Που νομίζεις ότι βρίσκεσαι; Σε ποια εποχή νομίζεις ότι ζεις; Κοίτα γύρω σου. Και αν δεν βλέπεις τη φτώχεια, την ανεργία και τα αδιέξοδα, θα έπρεπε να δεις την οργή. Δεν την είδες. Την προσπέρασες επιδεικτικά και ανέβηκες στη σκηνή σαν να μη συμβαίνει τίποτα. Δεν γίνεται ρε φίλε τη μία να βγαίνεις στο Mega και να υποστηρίζεις το Μνημόνιο και την άλλη να τραγουδάς για τον λαό που εξ αιτίας του Μνημονίου φυτοζωεί. Δεν γίνεται να του λες «σε γαμώ και σε υποστηρίζω» για να χρησιμοποιήσω και τη φράση από τραγούδι κάποιου συναδέλφου σου που κυνήγησες ανελέητα επειδή σε σατύρισε.

Αν έβλεπες τουλάχιστον, τη στάση άλλων τραγουδιστών της γενιάς σου -ίσως όχι τόσο επιτυχημένων- αλλά με επίγνωση της κατάστασης και της συγκυρίας, ίσως να έκανες αυτό που έκαναν. Ίσως σιωπούσες. Αυτή η στάση θα ήταν πιο έντιμη. Όσοι βρέθηκαν προ τετελεσμένων, κατάλαβαν ότι δεν τους παίρνει να βγουν κατόπιν εορτής και να τραγουδήσουν «για τον λαό». Έμειναν στα σπίτια τους.

Ο Πανταζής είναι συνεπής με αυτά που τραγουδάει. Αυτά τραγουδούσε πάντα, αυτά τραγουδάει και τώρα στα πρωινά. Ο Νίκος Καλογερόπουλος είναι επίσης συνεπής. Αυτά που έγραφε πάντα (και που γι' αυτά είναι αποκλεισμένος εδώ και χρόνια από όλο το κωλοσύστημα του εγχώριου θεάματος, από το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου μέχρι τις εταιρείες παραγωγής), αυτά γράφει και τώρα. Γι αυτό και μπορεί να κυκλοφορεί ανάμεσα στον κόσμο με το κεφάλι ψηλά.

Εσύ προσπάθησες, και μάλιστα άκομψα και απροκάλυπτα να είσαι συνεπής και με τον λαό και με το Κολωνάκι. Ε, δεν γίνεται!

(Επειδή μυρίζομαι παρέμβαση του «πνευματικού κόσμου» που προφανώς θα σπεύσει να καταδικάσει «την αήθη και άνανδρη επίθεση στον δημοφιλή μας τραγουδιστή από μία μειοψηφία τραμπούκων», και παρόλο που δεν μ' αρέσει ούτε να δίνω, ούτε να παίρνω συμβουλές, θα συνέστηνα να σκεφτεί για ποιο λόγο συμβαίνουν αυτά που συμβαίνουν. Αυτές τις ώρες η αυτοκριτική είναι απείρως σημαντικότερη από την κριτική. Διαφορετικά, υπάρχουν γιαούρτια για όλους).

Πατάτες Μπλε

Το κίνημα της πατάτας έχει ενθουσιάσει τους Έλληνες καταναλωτές και παραγωγούς, οι οποίοι μετά από πολλά χρόνια ομηρίας στους «μεσάζοντες» είδαν τα προϊόντα τους να αγοράζονται και να πωλούνται σε συμφέρουσες τιμές και όλοι να είναι ευχαριστημένοι.

Ύστερα από τον εμπορικό Μεσαίωνα δεκαετιών, βρέθηκαν κάποιοι ανήσυχοι και σκεπτόμενοι πολίτες που μπόρεσαν να οργανώσουν το ρεμπέτ ασκέρ των παραγωγών και να κάνουν μια εμπορική συναλλαγή της προκοπής.

Φυσικά κανείς δεν αναρρωτήθηκε γιατί όλα αυτά τα χρόνια κανένας δεν είχε σκεφτεί την πολύ απλή πρακτική της απευθείας διάθεσης των προϊόντων στην αγορά, ούτε για ποιο λόγο δεν είχαν επιχειρήσει να την εφαρμόσουν οι αγροτικοί συνεταιρισμοί ανά τη χώρα.

Το ΚΚΕ έσπευσε να καταδικάσει ως αποπροσανατολιστικό το κίνημα της πατάτας, τονίζοντας ότι «στόχο έχει την απομάκρυνση των μικρών αγροτών από το αγροτικό κίνημα και τη ρήξη με τα μονοπώλια και την ΕΕ». Άλλωστε για τη ρήξη με τα μονοπώλια και την ΕΕ, το ΚΚΕ έχει συγκεκριμένη και δοκιμασμένη συνταγή την οποία ακολουθεί εδώ και δεκαετίες, κλείνοντας με τρακτέρ τις εθνικές οδούς και αδειάζοντας τελάρα με πορτοκάλια και μήλα έξω από τις νομαρχίες και τα υπουργεία.

Είναι ιστορικές οι κατακτήσεις των αγροτών στα μπλόκα των εθνικών - οι καντινιέρηδες έχουν ξεπουλήσει.

Βέβαια, από τη στιγμή που το κίνημα της πατάτας υποστηρίζεται με ενθουσιασμό από τα βρωμοκάναλα της προπαγάνδας και της διαπλοκής, αρχίζεις αμέσως να πονηρεύεσαι και να σκέφτεσαι μήπως τελικά έχει δίκιο το ΚΚΕ. 

Η καχυποψία μάλιστα μεγαλώνει όταν οι περιγραφές των τηλεδημοσιογράφων εξυμνούν την οργάνωση του συστήματος, με πρόγραμμα, χωρίς φωνές και ουρές. Άλλωστε κάθε σύγχρονη ευρωπαϊκή πόλη που σέβεται τον εαυτό της, οργανώνει πατατοπανήγυρεις σε δημόσια πάρκινγκ - όλοι το έχουμε δει.

Οπότε, σιγουρεύεσαι και ψηφίζεις Μεντρέκα δαγκωτό, όταν διαπιστώνεις ότι οι κυριακάτικες βρωμοφυλλάδες των νταβατζήδων, χαρακτηρίζουν «στρατηγό» τον εμπνευστή του κινήματος της πατάτας στην Πιερία, Ηλία Τσολακίδη, τον οποίο βέβαια -ως αρχηγό του «Δεν Πληρώνω» κατά των διοδίων και των χαρατσιών της ΔΕΗ, τον κοίταζαν με μισό μάτι.

Όλοι επίσης δηλώνουν βέβαιοι ότι το κίνημα της πατάτας δεν είναι «μόδα» αλλά μία πρακτική που πρέπει να συνεχιστεί, παρ΄όλο που οι εμπνευστές και οι εκφραστές της, είναι οι ίδιοι που πρωτοστάτησαν σε όλες τις κοινωνικές πρωτοβουλίες εναντίον της κρατικής αυθαιρεσίας τα τελευταία δύο χρόνια. Βέβαια τώρα δεν στρέφονται εναντίον της κρατικής αυθαιρεσίας, αλλά κατά μιας άλλης επαγγελματικής ομάδας -αυτής των μεσαζόντων- οπότε όλα είναι καλά.

Όταν (και αν) το κίνημα της πατάτας αντιληφθεί ότι τα καρτέλ και τα μονοπώλια που ουσιαστικά ευθύνονται για τις υψηλές τιμές, στήνονται από τις πολυεθνικές εταιρίες με τα στραβά μάτια του ξεπουλημένου πολιτικού συστήματος και όχι από τους «μεσάζοντες», τότε αυτομάτως θα καταγγελθεί ως καιροσκοπικό και «απολιτίκ» όπως το κίνημα των πλατειών.

Άλλωστε, και το κίνημα της πατάτας, κίνημα πλατειών είναι - σε πλατείες και πάρκινγκ οργανώνονται οι συναλλαγές.

Τρομοκράτες

Ας δούμε μερικά γεγονότα της προηγούμενης εβδομάδας:
1. Ο Άρειος Πάγος απέρριψε την προσφυγή του Θωμά Σερίφη που ζητούσε τη διαγραφή του από τη λίστα «υπόπτων τρομοκρατίας» η οποία έχει συνταχθεί για να ελέγχονται προληπτικά τυχόν χρηματοδοτήσεις τρομοκρατικών πράξεων. Ο Άρειος Πάγος υιοθέτησε το σκεπτικό ότι η «17Ν δεν έχει περιέλθει σε κατάσταση ανυπαρξίας αλλά βρίσκεται εν υπνώσει».

2. Επίσης πριν από λίγες ημέρες, το κατ' ευφημισμόν υπουργείο Προστασίας του Πολίτη με σχέδιο νόμου ουσιαστικά χορήγησε ασυλία σε κάθε αυθαιρεσία των αστυνομικών δυνάμεων, καταργώντας την αυτόφωρη διαδικασία για τα πλημμελήματα και τα πταίσματα που διαπράττονται από τους αστυνομικούς κατά τη διάρκεια διαδηλώσεων. Αυτό σημαίνει ακόμη μεγαλύτερη αγριότητα, ξύλο και τραυματισμούς πολιτών για τα οποία κανένας αστυνομικός δεν θα λογοδοτεί.

3. Σύμφωνα με τα ΜΜΕ -και μέχρι να «αναλάβει» την ευθύνη η παγκοσμίως άγνωστη τρομοκρατική οργάνωση Αντάρτικο Πόλεων- «η συνδεσμολογία του μηχανισμού που βρέθηκε σε συρμό του μετρό το βράδυ  του Σαββάτου παρέπεμπε στην τρομοκρατική οργάνωση Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς». Η συγκεκριμένη οργάνωση είναι η ίδια που σε ένα από τα «χτυπήματά» της χρησιμοποίησε μικρή ποσότητα εκρηκτικής ύλης μέσα σε κατσαρόλα(!) και για τη «δράση» της έχει συλληφθεί και καταδικαστεί με ποινή που υπερβαίνει τα δέκα χρόνια -μεταξύ άλλων- και ένα κορίτσι 19 ετών επειδή βρέθηκαν τα δακτυλικά του αποτυπώματα σε μια πλαστική σακούλα, στο σπίτι κάποιου υπόπτου.
Μάλιστα, με μεγάλη ευκολία προχώρησαν ακόμα περισσότερο λέγοντας ότι ο μηχανισμός ήταν ενεργοποιημένος, δηλαδή δεν δίστασαν, ούτε λίγο ούτε πολύ, να «αποκαλύψουν» φόρα - παρτίδα ότι από θαύμα η Ελλάδα δεν θρήνησε εκατόμβη νεκρών σε ένα πρωτοφανές τρομοκρατικό χτύπημα.

Είναι δε, ανάξια λόγου η προχειρότητα και οι αντιφάσεις στις οποίες πέφτουν οι «μαρτυρίες» και οι «δημοσιογραφικές πληροφορίες». Όπως για παράδειγμα ότι η αντιτρομοκρατική αναζητεί τυχόν δακτυλικά αποτυπώματα (και) στη σακούλα που ήταν τοποθετημένος ο εμπρηστικός μηχανισμός, η οποία όμως (ξέχασαν ότι το είχαν πει νωρίτερα) είναι χάρτινη!
Ή ότι καμία από τις δημοσιογραφάρες των μεγάλων τηλεοπτικών σταθμών και εφημερίδων, δεν σκέφτηκε να τραβήξει πλάνα από τη διαδικασία έρευνας της αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας στον συγκεκριμένο συρμό. Υπάρχουν δημοσιογράφοι που μπαινοβγαίνουν στη ΓΑΔΑ χωρίς κάρτα εισόδου και όταν θα πάρουν σύνταξη θα τους απονεμηθεί ο τίτλος του στρατηγού, όμως παρ' όλα αυτά, στάθηκε αδύνατον να πάρουν δύο εικόνες από το αμαξοστάσιο του μετρό όπου εξεταζόταν το βαγόνι - πυριτιδαποθήκη.

Για τις Αρχές και τα δημοσιογραφικά τους παπαγαλάκια, όλα αυτά συντείνουν σε ένα και μόνο συμπέρασμα: Η τρομοκρατία ζει, είναι έτοιμη να μακελέψει την ελληνική κοινωνία (γιατί άραγε;) και η αστυνομία (για ακόμη μία φορά) θα κάνει το καθήκον της προστατεύοντάς την από έναν αόρατο εχθρό. Βέβαια την επόμενη φορά ίσως και να μην προλάβει...
Άλλωστε οι «τρομοκράτες» που τηλεφώνησαν στους τηλεοπτικούς σταθμούς Mega και Σκάι (προφανώς η επιλογή έγινε για λόγους εχεμύθειας), το είπαν καθαρά: «Θα γίνουν και άλλες τέτοιες ενέργειες».

Επί της ουσίας: Κανένας δεν είδε ποτέ αυτό τον εμπρηστικό μηχανισμό εκτός από τους άνδρες της αντιτρομοκρατικής οι οποίοι στέλνουν 20χρονους στον εισαγγελέα ως τρομοκράτες επειδή στα χέρια τους βρέθηκε ένα βιβλίο με αναρχικές θέσεις. Είναι ίσως πλέον, πιο επικίνδυνοι και από τις δυνάμεις καταστολής, γιατί ενοχοποιούν αθώους χωρίς κανένα απολύτως στοιχείο. Κανείς δεν τους έχει εμπιστοσύνη.
Επίσης, καμία επώνυμη ή ανώνυμη μαρτυρία που να επιβεβαιώνει την ύπαρξη αυτής της βόμβας, δεν παρουσιάστηκε σε κανένα Μέσο. Κανένας δεν είδε, ούτε άκουσε τον μηχανοδηγό του συρμού που εντόπισε τον μηχανισμό, καμία εικόνα δεν έδωσαν οι Αρχές, όπως κάνουν συνήθως με ευρήματα (όπλα, προκηρύξεις κλπ) σε κρυσφήγετα τρομοκρατικών οργανώσεων. Παρ' όλα αυτά, η «είδηση» παρουσιάστηκε από τα ΜΜΕ σαν όλοι να ήξεραν περι τίνος πρόκειται. Το ρεπορτάζ προσπέρασε το «γιατί» και πήγε γρήγορα - γρήγορα στο «που» και το «πως». Σαν όλοι να θεωρούν φυσιολογικό ότι ο Νο1 στόχος μιας επανασταστικής, τρομοκρατικής οργάνωσης είναι ο αθώος κόσμος - νέοι, γέροι και παιδιά.

Φυσικα κανείς δε λέει ότι τα «τυφλά χτυπήματα» δεν εκφράζουν, και δεν εξέφραζαν ποτέ το ιδεολογικό υπόβαθρο, ακόμη και ακραίων επαναστατικών οργανώσεων. Αντίθετα, η στρατηγική της έντασης είναι το τελευταίο καταφύγιο των αυταρχικών -καλή ώρα- καθεστώτων. Από την Ιταλία στα τέλη της δεκαετίας του '60, μέχρι την Τουρκία, τη χούντα στην Ελλάδα και τις χώρες της λατινικής Αμερικής τις δεκαετίες του '70 και του '80, η τρομοκρατία του συστήματος στρεφόταν πάντα κατά του απλού κόσμου όταν τα λαϊκά κινήματα και η αλληλεγγύη μεγάλωναν και τα απειλούσαν. Στην ίδια στρατηγική, και μάλιστα με τρόπο αδέξιο, κυνικό και απροκάλυπτο καταφεύγει και η σημερινή νεοφιλελεύθερη τραπεζοκρατία που φασιστικά και χωρίς ίχνος συνταγματικής νομιμοποίησης έχει καταλάβει την εξουσία στη χώρα. Η κυβέρνηση του μαύρου μετώπου απειλεί πλέον ανοικτά ανθρώπινες ζωές, χρησιμοποιώντας σαν φερέφωνα τα ΜΜΕ, ώστε η κοινωνία να τρομοκρατηθεί, να μείνει στο σαλόνι και την κουζίνα της, να μην αντιδρά, να μη διαμαρτύρεται, να μη διεκδικεί, να μην κυκλοφορεί.

Ακόμα και ένα μικρό παιδί μπορεί να καταλάβει ότι το κλίμα που θέλουν να δημιουργήσουν δεν εξυπηρετεί κανένα ακροαριστερό - ακόμα και ένοπλο κίνημα. Ίσα ίσα, από την ατμόσφαιρα του φόβου και της τρομοκρατίας, ωφελημένοι βγαίνουν μόνο αυτοί που θέλουν το επόμενο διάστημα -αρχίζοντας από σήμερα- να επιβάλουν το σύνολο των μέτρων που υπαγορεύουν οι ξένοι τραπεζίτες και οι ευρωκράτες προκειμένου να κάνουν πλιάτσικο στη χώρα και να γονατίσουν το λαό της.

Έχουν τρομοκρατηθεί. Γι' αυτό θέτουν σε λειτουργία τα πιο μεγάλα μέσα αλλά και τα τελευταία που διαθέτουν, εναντίον της κοινωνίας: Προπαγάνδα, προβοκάτσιες, τρομοκρατία, φόβος, σύγχυση, πανικός. Σε αυτό το περιβάλλον, το σημαντικότερο είναι να καταλάβουμε όλοι ποια είναι η αλήθεια και να ενημερωθούμε από ανεξάρτητα Μέσα για το παιχνίδι που παίζεται στις πλάτες μας. Οδηγός μας, η αλληλεγγύη και ο μή φόβος. Αυτά είναι τα σημαντικά. Γιατί όσο ο πανικός τους μεγαλώνει, τόσο πιο επικίνδυνοι και βίαιοι θα γίνονται. Όμως ξέρουν, και ξέρουμε, ότι το τέλος τους είναι κοντά.

Διαλύονται. Με κρότο.

(Αν καθήσεις λίγο να το σκεφτείς είναι εντελώς αστείο: Μπορείς ακόμα και να φανταστείς τους φωστήρες της κρατικης προπαγάνδας τη στιγμή που σκέφτονται πως θα ονομάσουν τη νέα απειλή που απλώνεται πάνω από τη φιλήσυχη και νομοταγή ελληνική οικογένεια. «Αντάρτικο Πόλεων». Έτσι, βρήκαμε κάτι που να ακούγεται αρκετά μεγαλοπρεπές και μπερδεμένο ώστε να μην το καταλαβαίνουν οι πολλοί αλλά και που ενοχοποιεί τις επαναστατικές φωνές που έρχονται από τα αριστερά.
Ακόμα και ένας μαθητής λυκείου γνωρίζει ότι το πραγματικό αντάρτικο πόλεων, ως έκφραση της ένοπλης ακροαριστεράς, στρεφόταν πάντα κατά της κρατικής τρομοκρατίας και ποτέ κατά αθώων πολιτών. Ψιλά γράμματα, θα πεις, για τους βλάχους με τα μπλε πηλίκια και τους γλύφτες τους με τα μικρόφωνα).

Κάποιος ντύθηκε «μπόμπα»

Ανθρωποκυνηγητό έχει εξαπολύσει η αντιτρομοκρατική υπηρεσία για τον εντοπισμό και τη σύλληψη των αγνώστων που τοποθέτησαν τον εκρηκτικό μηχανισμό στο βαγόνι του μετρό το βράδυ του Σαββάτου. Ωστόσο, σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες, το έργο της αναγνώρισης των τρομοκρατών καθίσταται ιδιαίτερα δύσκολο καθώς οι άγνωστοι εκμεταλλεύτηκαν τις μέρες του καρναβαλιού προκειμένου να αποπροσανατολίσουν τις Αρχές.
Κύκλοι της Κατεχάκη αποκαλύπτουν ότι τα πλάνα από τις κάμερες ασφαλείας του μετρό, δείχνουν εκατοντάδες σέξυ καλόγριες, τραβεστί, catwomen και λαγουδάκια που βγήκαν μαζικά στον σταθμό του Κεραμεικού στο Γκάζι και τα μάτια των αντρών της αντιτρομοκρατικής έχουν πεταχτεί έξω και δεν μπορούν να συγκεντρωθούν στο καθήκον τους. Όπως έλεγε ανώτατος αξιωματικός της αστυνομίας η χρονική συγκυρία του συμβάντος δεν ήταν τυχαία καθώς οι μόνοι που διακρίνονται να κυκλοφορούν με πολιτικά και όχι μασκαρεμένοι, εκείνες τις ώρες στο μετρό, είναι αστυνομικοί.

Τι έγινε την Κυριακή;

Ένας πληροφοριακός αχταρμάς. Μια τηλεοπτική θολούρα. Ο καπνός από τις φωτιές και τα χημικά είναι τόσο πυκνός που νομίζεις ότι σε λίγο θα αρχίσει να βγαίνει πίσω από την τηλεόραση. Ετερόκλητα μπουλούκια, τρέχουν από 'δω και από 'κει. Το μοντάζ συνεχές. Κανένα πλάνο δεν διαρκεί για περισσότερα από τρία δευτερόλεπτα. Εναλλάσονται σαν φωτογραφικό άλμπουμ. Οι κάμερες σημαδεύουν μόνο τους νεαρούς με τις κουκούλες που εκσφενδονίζουν συνεχώς αντικείμενα, πέτρες, ξύλα, καρέκλες, μολότοφ. Από την άλλη πλευρά του μετώπου η εικόνα δείχνει τiς δυνάμεις καταστολής να βρίσκονται συνεχώς σε άμυνα. Ποτέ, κανένας έλληνας τηλεθεατής, δεν είδε στα τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων άνδρες των ΜΑΤ να πετούν δακρυγόνα και χειροβομβίδες κρότου-λάμψης. Ποτέ ο τηλεθεατής δεν έχει δει γκλομπ αστυνομικού να πέφτει σε σώματα διαδηλωτών.
Φυσικά, όσοι βρέθηκαν την Κυριακή στους δρόμους γύρω από το Σύνταγμα, (αφού λόγω των χημικών ήταν αδύνατο να παραμείνουν στο χώρο της πλατείας), αλλά και όσοι γενικά έχουν την περίεργη συνήθεια να κατεβαίνουν στους δρόμους, θα έχουν διαπιστώσει ότι οι αστυνομικοί σχημάτιζαν μονίμως ένα Π αποθώντας τον κόσμο μακριά από τον χώρο της συγκέντρωσης και χρησιμοποιώντας τεράστιες ποσότητες χημκών.
Είναι προφανές ότι οι διαταγές των αστυνομικών ήταν να μην αφήσουν να δημιουργηθεί συμπαγές πλήθος μέσα στην πλατεία και γι αυτό, με την πρώτη ευκαιρία εφόρμησαν σαν σκυλιά κυνηγώντας τους πάντες.
Προσωπικά, έφυγα νωρίς γιατί δούλευα (επέστρεψα αργά το βράδυ όταν ο κόσμος είχε αραιώσει) αλλά στα λίγα λεπτά του μπάχαλου που πρόλαβα να μείνω, κατάλαβα ότι ο κύριος στόχος της αστυνομίας ήταν να δημιουργήσει οργή στον απλό κόσμο. Δεν χωράει αμφιβολία ότι υπάρχουν ασφαλίτες κουκουλοφόροι που την κατάλληλη στιγμή δημιουργούν τσαμπουκά και οι πιτσιρικάδες τσιμπούν εύκολα το δόλωμα. Όμως, στο γενικό αλλαλούμ και στον πανικό που μπορεί να δημιουργηθεί σε μία συγκέντρωση με τόσο κόσμο, πλέον τα ΜΑΤ δεν χρειάζονται καν άλλοθι για να ξεκινήσουν «εκκαθαριστικές» επιχειρήσεις. Το απέδειξαν σουτάροντας ασφυξιογόνα αέρια στον Μίκη Θεοδωράκη και τον Μανώλη Γλέζο. 
Κανένας δημοσιογράφος δεν ρώτησε το αυτονόητο τον ανεκδιήγητο Κοκκαλάκη της αστυνομίας: Για ποιο λόγο τα ΜΑΤ δεν μένουν μέσα στα όρια του χώρου της Βουλής τον οποίο προστατεύουν; Τι θα είχε γίνει αν έμεναν πίσω από τα κιγκλιδώματα, απλά προτάσσοντας τις ασπίδες;
Ποια ακριβώς ήταν η αποστολή τους όταν βγήκαν από τον χώρο και εφόρμησαν σε ξερά και χλωρά, μέσα στην πλατεία, στη Σταδίου, την Ακαδημίας και στα στενά γύρω από το Σύνταγμα;
Τι ακριβώς προστάτευαν οι διμοιρίες στο Μοναστηράκι; Τι δουλειά είχαν οι μοτοσυκλετιστές της Δέλτα και της Δίας στην Ερμού και την Μητροπόλεως βολτάροντας προκλητικά κατά αγέλες, εκτός από το να βγάλουν εκτός εαυτού τον απλό κόσμο από τα νεύρα;
Τα «κωλόπαιδα» που καίνε τράπεζες (και τα οποία δεν έκαναν καλή δουλειά - είδα πολλές άθικτες) θα έπρεπε να είναι το πρώτο μέλημα αυτού του κράτους - φονιά. Αντί να τους προσφέρει τη στοιχειώδη κοινωνική πρόνοια, να βρει πως ζουν, ποια ένστικτα ικανοποιούν, είναι πολύ πιο εύκολο να φτιάξει ενόχους μέσα από τα φερέφωνα της τηλεοπτικής χούντας και των μπάτσων. Είναι πολύ πιο εύκολο να πας ως μοιρολογίστρα της τέχνης με ένα κεράκι έξω από το Αττικόν, παρά να δημιουργήσεις συνθήκες κοινωνικής δικαιοσύνης ώστε να αποτρέψεις κοινωνικές εκρήξεις.
Κανένα «κωλόπαιδο» δεν ήρθε με παρθενογέννεση. Μια κοινωνία με 50% ανεργία μεταξύ των νέων, η οποία αντί να πολεμήσει να γιατρευτεί, ζητάει την καταδίκη τους, είναι καταδικασμένη να πεθάνει από ανεξέλεγκτη βία και φωτιά. Ευτυχώς, Και όσο πιο γρήγορα ψοφίσει τόσο το καλύτερο.

Όλα είναι δρόμος

Εσύ που κοιτάς την πάρτη σου, που τρέμεις μήπως φας 3mgr δακρυγόνο, που δεν ένιωσες ποτέ την ανάγκη να διεκδικήσεις κάτι ουσιαστικό, εσύ που λουφάζεις τρομοκρατημένος στον καναπέ βλέποντας τα τρομοδελτία και τρώγωντας μακαρόνια, εσύ που το μόνο που έκανες πάντα τις Κυριακές ήταν να πηγαίνεις σε ταβέρνες και καφετέριες, εσύ που προσδιόριζες πάντα την ύπαρξη σου με βάση τα λεφτά που έβγαζες σε σχέση με αυτά που βγάζουν οι άλλοι, εσύ, να ξέρεις ότι από εδώ και στο εξής τίποτα δεν θα έχει πια τόσο μεγάλη σημασία. Η ώρα που τα παιδιά σου θα ξυπνήσουν με έναν μπάτσο πάνω από την κούνια τους δεν είναι μακριά. Κατέβα στον δρόμο και ελευθερώσου από τη μίζερη ζωή σου. Μη φοβάσαι, δεν θα είσαι μόνος. Είμαστε εμείς. Είμαστε μαζί.

Κάπου θα συναντηθούμε

Φτάσαμε λοιπόν στο σημείο μηδέν. Δεν θα σταματήσουμε βέβαια να μετράμε. Από Δευτέρα το countdown συνεχίζεται. Υπό του μηδενός. Μετράμε όλοι εμείς. Οι «αγανακτισμένοι», οι «ανένταχτοι», οι «απολιτίκ», οι «μετανιωμένοι», που αφού γλέντησαν τα χρόνια της ευδαιμονίας τώρα ανακάλυψαν ότι η ζωή δείχνει το σκληρό της πρόσωπο.
Απέναντί μας, βλέπουμε τα ειρωνικά βλέμματα όσων εκείνα τα χρόνια «δούλευαν σκληρά». Όσων «τα έλεγαν» αλλά, για κάποιο λόγο, πουθενά δεν τα έγραψαν για να πιστοποιηθεί του λόγου τους το αληθές. Είναι αυτοί που σήμερα σου λένε «τώρα τρέχεις στο Σύνταγμα. Τι θα καταφέρεις; Τώρα είναι αργά». Και βυθίζονται στις δάφνες του καναπεδάτου δικαίου.
Αυτοί που πλέον δεν έχουν κανένα πρόβλημα να σε κατηγορήσουν ως λαϊκιστή, προβοκάτορα, και -κατά παθογένεια- «νεοέλληνα», επειδή τόλμησες να βγεις στον δρόμο. Τι και αν όλη σου τη ζωή ήσουν παρών στη μέση της Σταδίου, της Αμαλίας, και της Βασιλίσσης Σοφίας; Τι και αν πάντα ήσουν εκεί, για τα Πολυτεχνεία, τα πανεκπαιδευτικά συλλαλητήρια, την Παλαιστίνη...
Κανείς δεν σε σημείωσε. Βλέπεις, τότε όλοι αυτοί οι βιοπαλαιστές είχαν πέσει με τα μούτρα στην καριέρα, και «τις δουλειές». Και σήμερα είναι πρώτοι στο στασίδι της χλεύης, της λοιδωρίας και τις ειρωνίας για τους λαϊκούς αγώνες. Είναι οι πρώτοι που θα βρουν αποκούμπι στα «κωλόπαιδα που τα σπάνε», για να κρύψουν τον φόβο τους και να την κάνουν για καφέ. Είναι οι πρώτοι που θα βγάλουν από τη μύγα ξύγκι προκειμένου να σε πείσουν ότι «το αφεντικό προσπαθεί» και να κατακεραυνώσουν όσους ψελλίζουν μία λέξη αντίστασης. Και φυσικά είναι οι πρώτοι που σήμερα, ακόμα και τώρα, επιμένουν ότι τα μνημόνια της υποταγής και της εξαθλίωσης είναι η λύση που θα μας οδηγήσει στην ανάπτυξη.
Επειδή ακόμα έχετε δύο καβάτζες, και έναν μισθό που ως εκ θαύματος, εξακολουθεί να πέφτει, σύντομα θα καταλάβετε που είναι η θέση σας σιχαμένοι οσφυοκάμπτες. Και τότε να ελπίζετε ότι η αλληλεγγύη αυτών που σήμερα υβρίζετε, θα κάνει το θαύμα της και θα σας σώσει.